چهارشنبه گذشته ما شاهد سه جشن باشکوه بودیم... راستش پوشش خبری و تصویری این جشن ها با وجود درگیری های روزانه ای که داریم دشوار است. اما آنچه از توان ما برمی آمد اشاره گذرایی است که در زیر می خوانید:
۱- چهارشنبه سوری:
ایرانی هرجا باشد سنت هایش را از یاد نمی برد. دانشجویان ایرانی مقیم بنگلور نیز هفته گذشته با دریافت پروانه آتش بازی از اداره پلیس، یک صدا حواندند: سرخی تو از من، زردی من از تو...
فیلم کوتاه چهارشنبه سوری در بنگلور
اثر حراست فرودگاه
مدت: ۱ دقیقه ۱۳ ثانیه (1.2 MB)
فرمت: 3gp (قابل اجرا بر روی موبایل و Real Player)
۲-جشن هالی:
هندی ها یک جشن دو روزه ای دارند که سه شنبه و چهارشنبه گذشته برگزار شد. در این جشن که مانند چیزهای دیگر سرزمین هندوستان عجیب و غریب است، ملتِ همیشه در صحنه به سر و روی همدیگر رنگ می پاشند و بر سر یکدیگر تخم مرغ می شکنند!! در این روزهای پرحادثه که همه چیز و همه کس حتی سگ ها رنگی هستند، من و حسین برای گرفتن فیلم و عکس به کوچه زدیم. ترس از رنگی شدن باعث نشد خواندگان وب نوشت را از یاد ببریم. اول که به جمع رنگ بازان نزدیک شدیم نجواهای مشکوکی در میانشان احساس کردیم. با افزایش خطر بهتر دیدیم موضع مان را شفاف سازیم. به آرایشگر سر کوچه که از مغازه اش بیرون آمده بود گفتیم از همه دعوت کند تا برای گرفتن عکس دسته جمعی گرد آیند. این پولیتیک خوبی بود چون هندی ها دوربین که می بینند از خوشحالی بال در می آورند. خلاصه آن روز صبح به خیر گذشت و شب که برای اصلاح عید به دکان آرایشگر رفتم سر تا پایش رنگی بود. هنوز هم بیچاره یک چشمش به سر مظلوم ما بود و یک چشمش به در که مبادا دوباره قربانی فستیوال Holly شود. ببینید ما چه کشیدیم زیر دست این بابا... 
این اصلاح عجیب و غریب را هم تا عمر دارم یادم نمی رود.
۳- فستیوال کالج:
جشن College Day که در آخرین روزهای سال تحصیلی برگزار می شود از جمله برنامه های دیدنی کالج است. در این مراسم دانشجویان از اقوام و ملل مختلف به برگزاری برنامه های مختلفی از جمله اجرای موسیقی، رقص، نمایش و... می پردازند. اینگونه جشن ها با توجه به تنوع ۵۴ ملیتی ِ دانشجویان کالج بسیار تماشایی است.
ایرانی ها در زمان های دور مردمان شادی بودند. هنوز هم هر کجا که فرصت و امکاناتش باشد هنر خود را به نمایش می گذارند. مهدی یکی از دانشجویان خوش صدای کالج است که امسال با اجرای زیبایش باعث شد ایرانی ها و حتی هندی ها به وجد بیایند و برای رقصیدن به روی سن بروند. راستی شنیدم وزارت علوم ایران برای تایید مدرک دانشجویان خارج کشور، میزان کل قر ریخته شده توسط دانشجو در طول دوران تحصیل (به واحد دور مربع بخش بر تعداد آهنگ) را نیز محاسبه نموده و با ضریب منفی ِ سه در کارنامه دانشجو درج می کند. به همین خاطر یادمان باشد فراموش نکنیم هر قر جایی و هر کمر مکانی دارد!!
[ما در اینجا دچار خود سانسوری شدیم و فیلم پایکوبی دانشجویان ایرانی بر صحنه زیبای Brindavan College را پابلیش نکردیم.]
(*)~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~:
یادداشت های بعدی در راه است: نوروز، فراسوی مرز پرگهر - عیدی ها مجازی و ...
